جودی! کاملا با تو موافق هستم که عده ای از مردم هرگز زندگی نمی کنند و زندگی را یک مسابقه دو می دانند و می خواهند هرچه زودتر به هدفی که درافق دوردست است دست یابند و متوجه نمی شوند که آن قدرخسته شده اند که شاید نتوانند به مقصد برسند و اگر هم برسند ناگهان

شایسته گزینی یا ارادت سالاری؟ شما طرفدار کدامیک هستید؟

اين حق ناصرالدين‌شاه بود كه چون شخصيت مقتدر و توسعه‌گرايي مانند اميركبير را مي‌كشد بايد همنشين مليجك‌ها شود.

سعدي در گلستان داستاني دارد كه نشان‌دهنده نوعي تحرك اجتماعي است. وي مي‌گويد:

روزي افتاد فتنه‌اي در شام

هر يك از گوشه‌اي فرا رفتند

روستا زادگان دانشمند

به وزيري پادشا رفتند

پسران وزير ناقص ‌عقل

به گدايي به روستا رفتند 

قدرت عشق یا عشق قدرت. این عبارت زیبا را دوست عزیزم در کامنت پست قبلی برایم نوشت. ممنون مریم جان. راستش این عبارت آنقدر تاثیرگذار و پرمعنا بود که حیفم آمد مطلبی در مورد آن ننویسم. بخصوص که مناسب حال و هوای این روزهاست. قدرت عشق می تواند انرژی بی حد و حصری برای صاحب آن ایجاد کند. کسی که از قدرت عشق بهره می گیرد از هیچ مانع و قدرتی نمی هراسد، زیرا قدرت عشق بالاترین قدرت هاست. نیرویی که در ذات همه انسانهاست و سرچشمه ای مقدس و الهی دارد. گاندی رهبر فقید هند نیز با استفاده از همین قدرت توانست امپراتوری عظیم بریتانیا را نه تنها به تسلیم بلکه وادار به تعظیم کند. رهبر و مدیری که از عشق قدرت می گیرد، گوش شنوا دارد و نظر خویش را هیچگاه بالاتر و برتر از دیگران نمی بیند. مدیر عاشق عضوی از گروه است، نه برتر گروه. ارتباط او با اعضاء رابطه ای از بالا به پایین نیست، ارتباطی برابرست و...و

اما عشق قدرت!

به تازگی کتاب کوزه بشکسته آقای مسعود بهنود را تمام کردم. به نظرم کتاب فوق العاده ای است نه  فقط به این خاطر که داستان جذاب و زیبایی دارد. بلکه چون بخشی از تاریخ ایران و جهان را در قالب این داستان جذاب پیش چشم خواننده به نمایش می گذارد. مطالعه آن را به شما نیز توصیه می کنم. اما با خواندن کتاب یک سوال بزرگ نیز در ذهن من شکل گرفت:

سوال:چرا همه دنیا قادرند از منابع فرهنگی و مادی ما استفاده بهینه کنند ولی خود ما نمی توانیم؟

پند مدیریتی:

یک نقطه ضعف عمده برای یک مدیر آن است که از منابع موجود در سازمان خود آگاه نباشد یا

باشد ولی قادر به استفاده بهینه از آن نباشد.

اگر شب هنگام کسی را در حال گناه دیدی، فردا به آن چشم نگاهش مکن، شاید سحر توبه کرده باشد و تو ندانی.

حضرت علی (ع)

بعضی از آدمها را باید چند بار خواند تا معنی آنها را فهمید و بعضی از آدمها را باید نخوانده دور انداخت.. بعضی آدمها جلد زرکوب دارند٬بعضی جلد ضخیم، بعضی جلد نازک وبعضی اصلا جلد ندارند. بعضی آدمها با کاغذ کاهی نا مرغوب چاپ می شوند و بعضی با کاغذ خارجی. بعضی آدمها تر جمه شده اند و بعضی تفسیر می شوند. بعضی از آدمها تجدید چاپ می شوند و بعضی از آدمها فتو کپی آدمهای دیگرند. بعضی از آدمها دارای صفحات سیاه وسفیداند و بعضی از آدمها صفحات رنگی و جذاب دارند. بعضی از آدمها قیمت پشت جلد دارند. بعضی از آدمها با چند درصد تخفیف به فروش می رسند. بعضی از آدمها بعد از فروش پس گرفته نمی شوند. بعضی ازآدمها را باید جلد گرفت. بعضی از آدمها را می شود توی جیب گذاشت و بعضی را توی کیف. بعضی از آدمها نمایشنامه اند و در چند پرده نوشته و اجرا می شوند. بعضی از آدمها فقط جدول سرگرمی اند وبعضی ها معلومات عمومی. بعضی از آدمها خط خوردگی و خط زدگی دارند و بعضی از آدمها غلط های چاپی فراوان . ازروی بعضی از آدمها باید مشق نوشت و از روی بعضی آدمها بباید جریمه نوشت.

زنده یاد دکتر قیصر امین پور

دیروز متوجه خبر جالبی شدم. مدتی است که دریکی از شهرهای استرالیا پلیس محلی برای تمرین رقص و آواز گروهی سالنی در اختیار شهروندان آن گذاشته است!!؟

دلیل: پژوهش های انجام شده توسط روانشناسان نشان داده است شرکت در فعالیت های گروهی نظیر همین رقص و آواز مانع بروز خیلی از بزهکاری هایی می شود که افراد منزوی و آنهایی که از جامعه هراس دارند غالبا مبادرت به آن می کنند.

نتیجه: چنانچه مدیران ما نیز فعالیت هایشان را بر اساس نظر صاحب نظران و تحقیقات پژوهشگران پایه ریزی کنند جلوی بسیاری از صدمات غیرقابل جبران گرفته می شود

ریچارد زالتمن مانند خیلی از عکاسان پیش از خود، به مناطق مختلف جهان سفر می کرد تا از مردم و فرهنگ و زندگیشان  عکس بگیرد.
یک روز صبح که در یکی از روستاهای دورافتاده کشور بوتان در آمریکای جنوبی قدم می زد تا عکسهایی بگیرد، ناگهان ایده ای به نظرش رسید. او دوربین را در جایی مستقر می کرد و از روستاییان می خواست از آنچه به نظرشان ارجحیت دارد که به دیگران درباره خودشان نشان دهند، عکس بگیرند.
بعد از اینکه زالتمن عکسهای گرفته شده را ظاهر کرد متوجه شد

داشتم کتابی رو مطالعه میکرد که این مطلب توجه ام رو جلب کرد:

وقتی زندگی افراد سالمند یکنواخت می شود و آنها دیگر چالش هایی ندارند که به آن مسلط شوند از خودکفائی محروم می شوند...باید برای ساکنین خانه های سالمندان فرصتی فراهم کرد تا توانمندی را تجربه کنند... چرا جامعه از افراد پیر دست می کشد و آنها را مجبور می کند که به یک موجود یکنواخت تبدیل شوند؟ لذت علت بودن در اکثر محیط های سالمندان کجا رفته است؟ (مقابله با مشکلات زندگی- بخش مقابله با پیری ص ۴۱۱)...

دیروز احوال بانوی جوانی رو از خواهرش پرسیدم. گفت: بکوب میخونه واسه فوق! صبح های زود و شبها تا دیروقت مشغول درس خوندنه! گفتم ولی اینجوری که سلامتی اش به خطر می افته اونم با یک بچه کوچک... حالا فوق میخواد بگیره برای چی؟ گفت میخواد پسرش که بزرگ شه، بره سرکار. گفتم: آها!...