آیا می توانید دنیای بدون کار را مجسم کنید؟ چنین دنیایی با دنیایی که در آن زندگی می کنیم خیلی فرق می داشت، اما اصلا معلوم نیست دنیای بهتری می بود. در دنیای بدون کار، شغل ما دیگر از مولفه های اصلی هویتمان محسوب نمی شد. مناسبات اجتماعی باید برپایه جدیدی شکل می گرفت. ما بخشی و شاید بخش عمده ای از احساس هدفمندی مان در زندگی را از دست می دادیم. زمان بیش تری در اختیار می داشتیم، اما برای چه کاری؟

کل زندگی مان باید دوباره تصویر می شد. برخی معتقدند که "دوره به پایان رسیدن کار" دارد نزدیک می شود و دنیای بدون کار، سرنوشت تاریخی ماست. با اینکه من با چنین دیدگاهی مخالفم، به نظرم اندیشیدن به چنین دنیایی مشغله ذهنی جالبی ست. چون نشان می دهد که کار به راستی چه نقش بزرگی در زندگی ما بازی می کند.

کار نوشته لارس اسوندسن ترجمه فرزانه سالمی نشر گمان ص 18